Verslagen 24/6 - 1/7

                       24/6/26 : Mechelen & Gent

                       27/6/26 : Nijvel

                       28/6/26 : Vilvoorde

                         1/7/26 : Beveren

                          Joke en Kobe op recordjacht !

Ondertussen is de tropische hitte al een beetje ‘verleden tijd’, en kunnen zowel de atleten als onze redactie de normale gang van zake terug oppakken. De kloof qua ‘aantal graden Celsius’ tussen de eerste meetings die hier aan bod komen, zijnde Mechelen en Gent, en de laatste in de reeks, de Memorial Jo Porteman in Beveren ligt om en bij de 10°, en dat is natuurlijk een wereld van verschil. Voor de spurt- en de kampnummers zijn ‘30° plus-toestanden’ nog een haalbare kaap, maar eens je meer dan 1 ronde de piste wordt opgestuurd, vraagt het lichaam zich al … ‘waar is dat brein toch mee bezig …’

 

In Mechelen zagen we dan ook vooral kampers en spurters aan het werk, voor een groot deel komende vanuit onze HERA- en BETA-kern. Thias Van Rompaey verbeterde er bijvoorbeeld zijn 200m-besttijd tot 23”53, en ook het cadettenduo  Ise Vermeiren, 13”85, en Jelle Knaepen, 13”28, wist te scoren op de 100m vlak. Op de diverse kampnummers zagen we eveneens glunderende gezichten van ROBA’s met een nieuwe PR-prestatie. Lukas Dirkx was content met zijn 1m52 hoog, en aan de polsstokstand wisten Martijn Printemps en Matthieu Maes zich te verbeteren tot een 2m77 en 3m37, Iets waar het trio Bent Lambrechts, Daan Van Esse en Willem De Smit niet in slaagde. Bij de dames stonden Hanne Smit, Kaat Deckers, Finn De Coster en Charlie De Clippel met de polsstok in de hand, doch alleen de laatste twee wisten hun PR van 2m47 en 2m27 te evenaren. Een aantal onder hen trokken ook de spikes aan voor het 200m-nummer, maar ook daar wisten ze zich, net als Geike Aerts, niet te verbeteren. In de andere hoek van de piste, daar waar de sperwerpers aan het werk waren, werden er wel persoonlijke successen geboekt, denken we maar aan moeder Tiny Alaerts, 25m67, en de kinderen Door, 40m21, en Riet Verdonck, 22m27. Finn Bauwens en Lander Bergen waren eveneens naar Machelen afgezakt om de examenstress definitief van zich af te werpen, maar met een 44m24 en 43m64 verscheen er wel geen

PR-vermelding achter hun naam. Helemaal knap was de 63m98 die Kobe Coenen uit zijn schouders schudde, niet alleen een persoonlijke bestprestatie, maar daarenboven een verbetering van zijn clubrecord. Dat belooft voor de resterende zomermaanden, met als hoogtepunt het Belgisch kampioenschap voor juniors op zondag 13 september, in Lier. Proficiat, man !

 

Zoals reeds gemeld aan het begin van dit artikel, voor langere afstanden dan de spurt, was het nog pittig warm daar in Mechelen, en zij die er liepen zullen dat niet tegenspreken. Onze halve fond topper Thomas Vandewaetere zagen we aan het werk op de 200m, 24”80, kwestie van wat snelheid op te doen, en ook Juliette Taeleman, 13”85 & 29”45, en Amélie Saerens, 14”87 &  30”61,  waren al lang blij dat ze geen 400m; laat staan een 800m voor de voeten kregen geschoven. Toon Demarsin, Senne Caers en José Huybrechts doken de piste op voor de 400m-race, maar een aanscherping van hun tijd was niet voor vandaag. Kobe Heylen, Nette Maes, Tille Willem en Emme Vos deden zelfs de dubbel afstand, maar ook bij hen was er geen sprake van een tijdsverbetering. Voor Jenthe Verschuere, 2’42”74, en Juliette Lamberts, 2’50”40, werd het zelfs hun debuut op die mooie 800m-afstand, en dat verdient natuurlijk alle respect. Helemaal karaktervol was het 3000m-optreden van Kevin Van Hove, wiens koers abrupt daar ter plaatse nog werd verschoven naar een veel later uur. Zeer verstandig natuurlijk, maar wel heel ‘onhandig’ laat beslist, want de atleten waren al met hun eerste opwarming  begonnen. Ook voor hem was dit een debuut op die afstand, en Kevin zou finaal een 11’28”02-chrono achter zijn naam krijgen. Zijn eerste kilometer was duidelijk te snel, dus deze tijd is ongetwijfeld voor verbetering vatbaar.

 

Op hetzelfde ogenblik dat Kobe Coenen met zijn speer aan het ‘inbreken’ was in de clubrecordkast,        was Joke Tytgat net hetzelfde aan het proberen, maar dan in Gent, en zij kraakte er de lade met daarin    de scholieren meisjesrecords. Joke had ditmaal haar zinnen gezet op de niet alledaagse 600m-afstand,       en als deze talentrijke jonge dame zich ergens in vastbijt, is het meteen alarmfase oranje, net zo’n beetje als het toenmalige weer. Met een tijd van 1’34”41 gaf ze onze secretaris Jo Wittevrouw alweer extra werk, want hij is immers ook de ‘beheerder’ van de ROBA-recordtabellen. Knap, beste Joke !

Joke was trouwens niet de enige ROBA-atleet die we in Gent aan het werk zagen, want ook Maya Frederickx wou absoluut ‘afkicken’ van de examenfever, en dat via een ontspannen wedstrijdje speerwerpen.  Onze sympathieke Maya zal zich deze verplaatsing niet hebben beklaagd, want met een worp van 33m07 scherpte ze haar PR-afstand alweer netjes aan.

 

Ondertussen greep de bond in en werden 1 dag later omwille van de hittegolf alle meetings geschrapt, althans toch tot en met vorige zaterdag, 26 juni. Want in Ukkel hadden ze voorspeld dat het zondag minder warm ging worden, mede dankzij een onweer, dat van zaterdag op zondag vanuit Frankrijk over ons land zou trekken. De voorspelling vanuit Ukkel werd wel door de VAL au serieux  genomen, maar langs Waalse zijde liet de LBFA (Ligue Belge Francophone d’Athlétisme) alles rustig op zijn beloop, wat betekende dat de grote meeting van Nijvel gewoon doorging, en menig Vlaamse atleet de taalgrens overstak, waaronder 6 Roba’s.

Liselot Smolders is ondertussen een dame die op AL de grote meetings met open armen wordt ontvangen, en voor de 2° maal op evenveel weken (vorige week Ciney) was dat dus in het Waalse Gewest.  Hier op de mooie Waals-Brabantse blauwe piste liet ze een sterke tijd van 2’01”36 optekenen, na een iets te trage zone tussen de 400 en 600m, waar de wind voor hinder zorgde. Achteraf zei ze ‘de benen waren niet goed, het was niet mijn dagje’… maar dan toch zo’n tijd lopen, jongens toch …

Eerder op de dag had ons spurtduo Robbe Carchon, 11”60, en Noa Joos, al hun conditiepeil getest op de blauwe piste, en Noa deed dat met seizoensbesttijden, zijnde een 12”33 en 25”23.

 

Ondergetekende zou trouwens ook naar Nijvel afzakken, maar door het aangekondigde noodweer via allerlei kanalen, werd hem dat op het thuisfront uit z’n hoofd gepraat. Na het stilleggen van een aantal muziekfestivals (Brussel, Werchter, …) sloeg die goede raad zelfs om in een soort huisarrest, waardoor ondergetekende de meeting in Nijvel alleen kan beoordelen via de betrokken atleten, en die hun visie klonk niet bepaald ‘mals’.  Het contrast met Ciney, één week voordien, was blijkbaar enorm groot, vooral wat betreft het juist ‘opvolgen’ van het tijdsschema. Dat iets kan uitlopen zien we wel vaker, maar hier werd niet de minste moeite gedaan om dat enigszins in te perken, of terug recht te trekken. Vooral tussen iedere reeks ging er enorm veel kostbare tijd in rook op. Robbe Vandamme bijvoorbeeld moest lopen om 22u20, maar het werd … 23u10.

Eén geluk … eens die priemende zon wegzakte, daalde de hitte tot een menselijk niveau, en toen Robbe en Tobias De Vos eindelijk hun spikes mochten aantrekken was het best al goed te doen voor een 800m-race. Alleen verwacht je op zo’n grote meeting dat er ‘hazen’ zijn voorzien in iedere reeks, maar vanaf de 3° reeks was het een ‘ieder voor zich-verhaal’ … Nu is Robbe momenteel zo sterk aan het lopen dat niets hem uit evenwicht laat brengen, en na een pittige passage halverwege, om en bij de 56”50, schoof hij weer stilaan op richting voorste gelederen, om erg knap te finishen in een nieuwe PR-tijd van 1’57”98. Bij Tobias ging het vlot tot het 500m-punt, maar toen moest hij stilaan de rol lossen, en zou uitlopen op een voor hem matige chrono van 2’08”28. ‘Niets gevoeld aan zijn bil’ zei hij achteraf, en dat is dan weer goed nieuws, richting opdrijven van de trainingsintensiteit.

                                          

                                                        Robbe op weg naar een toptijd …

Onze laatste ROBA-atlete in het rijtje daar in Nijvel was onze cadet Tille Willem, die voor de 1500m was ingeschreven, en hoopte op de koelte van de nacht en netjes verzorgd ‘haaswerk’ richting een chrono onder de 5’-grens. De lieve papa van Tille kroop achteraf in de pen, en het is zo mooi geschreven dat we het integraal overnemen…

We kwamen aan rond 21u30 en het was direct duidelijk dat er op dat moment al een grote achterstand was in het programma van ongeveer een half uur. Tille begon dus pas aan haar opwarming om 22u20.  Ondertussen liep de achterstand alleen maar op tot onbegrip en zelfs frustratie van sommige atleten en supporters. Tussen elke reeks van de loopnummers zat soms wel 10 minuten. Waren het technische problemen, of gewoon slechte organisatie? Het was ons allemaal niet duidelijk. We zagen juryleden rondlopen met papieren, nummers manueel opschrijven, chaos in en rond de oproepkamer. Een degelijke opwarming op het juiste moment doen was dus onmogelijk. Ondertussen bleef de achterstand in het programma oplopen en rond middernacht verschenen de eerste lichtflitsen in de verte aan de hemel.  Toen Tille eindelijk kon starten om 00u35 was het volop aan het donderen en bliksemen, maar nog steeds droog. Tille liep van kop tot finish aan de leiding in een stabiel tempo. Ze liep een PB, 5’00”46, maar had het gevoel dat ze sneller had kunnen lopen als ze in een snellere reeks had kunnen starten en een normale opwarming had kunnen doen. Na haar reeks startte volgens ons nog 1 reeks van de 1500m heren. Er hebben dus tientallen heren voor ‘niets’ uren gewacht op hun wedstrijd. Na Tille haar koers was er van uitlopen geen sprake meer. Enkel spurten naar de auto lukte nog. Het was ondertussen zo hevig aan het waaien dat er al redelijk dikke takken van de bomen waaiden. De rit naar huis was gewoon apocalyptisch: donder, bliksem, hagel, stukken van bomen op de rijbaan. We zijn zelfs gestopt om te schuilen onder een tankstation. Maar eind goed, al goed. Het was een belevenis die we nooit zullen vergeten. Het was een avontuur gisteren. Je vrouw had groot gelijk je thuis te houden …  

 

Dus dat ‘noodweer’ bleek overduidelijk een juiste voorspelling, maar het fel wegzakken van de hitte op zondag bleek maar een deels geslaagde boodschap. Het was inderdaad iets minder warm, maar door de toegenomen vochtigheid in de lucht voelde het dan weer meer ‘plakkerig’ aan. Niet alleen wijzelf ervaarden dit in Betekom tijdens het provinciaal kampioenschap voor pupillen en miniemen, maar ook in Vilvoorde moesten ze daar rekening mee houden. VAC organiseerde er immers hun jaarlijkse ‘Gouden 1500m’-meeting,  maar vanuit ROBA-zijde was de interesse voor die hoofdact eerder beperkt. Alleen onze scholier Sanne Geets, 5’01”15, en senior Joeri Perdieus, 4’19”37, lieten zich niet afschrikken door de nog steeds verre van ideale weers-omstandigheden. Voor de kortere afstanden was er absoluut geen probleem, zoals Jana Goris, 13”93 op de 100m, Anna Bruck, 13”24 op 80mH, en Lotte Van Vlasselaer, 15”66 op de 100mH zelf ervaarden. Ook Ella Ben Salem, 21”21 op de 100m H, en Imke Storms, 14”13 op de 100m, waren naar Vilvoorde afgezakt, en deze laatste koppelde dat spurtgebeuren vast aan een optreden in de kogelring, 11m56. Helemaal knap was de schitterende 13”79-chrono van Fien Peeters op die 100m horden, een tijd waarmee ze momenteel 2° staat in de nationale jaarranglijst, na Hélène Deckers. Ook het ROBA-clubrecord van Marjolein Lindemans, in 2011 die fameuze 13”53, komt stilaan in het vizier, zeker als je beseft dat Fien nog maar 1° jaars is.  Knap gedaan !

 

Om deze bijdrage netjes af te ronden, pikken we nog even de meeting van Beveren mee, op 1 juli, waar onze meerkamper Matthieu Maes, niet alleen een 1m60 liet optekenen aan de hoogspringmat, maar vooral zijn eigen kogelrecord opkrikte tot 9m14. Voor hem is het WE van 8 en 9 augustus van groot belang, want dan worden al de meerkampers van enig niveau in Turnhout verwacht op hun nationale titelstrijd. Dus Matthieu weet meteen wat hem te doen staat …  

 

rudy