Verslag PK jeugd Betekom

                                                             30/6/26 : BETEKOM (prov kamp pup/min)

             Vlekkeloze organisatie wordt beloond met 23 ROBA-medailles !

Wat een verademing, letterlijk en figuurlijk, om dit artikel eindelijk terug gewoon in de tuin, onder de bomen, te kunnen uittypen. Een heerlijk zonnetje, vogels die zich terug laten horen en die voor heerlijke decibels zorgen, in plaats van de monotone airco-installatie. Voor onze meeting, het provinciaal kampioenschap voor pupillen/miniemen, kwam deze verhoopte weersomslag spijtig genoeg 24u te laat. Het was puffen op en rond de piste, en niet voor niets zagen we zoveel jonge atleten en hun entourage onder de bomen aan de achterzijde van het terrein (richting muur van het kerkhof), de schaduw opzoeken, en waar het dus gelukkig iets aangenamer vertoeven was. Die anderhalve week durende hittegolf heeft ons ongetwijfeld deelnemers gekost, en ook de waardeloze kalenderkeuze van de bond (laatste weekend van juni, exact 2 dagen voor de officiële vakantie) was geen goede zet om volk aan te trekken, iets wat ze in de luchthaven van Zaventem met objectieve cijfers u meteen kunnen bevestigen.

 

Met 76 ROBA’s waren we kwantitatief de nummer één, voor onze rood-witte buren van DCLA, 68 stuks. Pegasus Londerzeel had met 23 atleten ook de weg naar Betekom gevonden, en de vrienden van RC Tienen deden ook nog een duit in het zakje met 21 deelnemers. Verder kwamen er 19 jongeren van VAC zich aanmelden, 14 met een truitje van AC Kortenberg aan, en respectievelijk 12 en 10 vanuit OE Halle en AV Molenbeek. Voor de rest waren er enkelingen uit Grimbergen, 4, Pajottenland, 7, Dilbeek, 6, en Sparta Vilvoorde, met 8 jonge atleten. Opwijk, Brussel AV en Olympia Smart Sport kwamen met één enkel atleet nog net in de statistiek, iets waar Bertem en Machelen zelfs niet in slaagde. We zouden er dieper kunnen op doordrammen, maar eigenlijk is dit werk voor de VAL.  

Trouwens, ook wijzelf hebben nog werk op de plank, want 76 eigen deelnemers is voor menig andere club een utopische wensdroom, maar binnen ROBA doet dat eerder de wenkbrauwen fronsen, zeker als je weet  dat we over 138 borstnummers beschikken bij de pupillen en 110 bij de miniemen. Kortom 172 van onze eigen jongeren hebben de oproep van de trainers onbeantwoord gelaten, en de kans gemist om voor ‘eigen volk’ te kunnen scoren, en kwantitatief mee ‘uitstraling’ te geven aan onze club.

Spijtig, maar het zij zo…

 

Gelukkig konden we ons optrekken aan de mooie prestaties van die 76 ROBA-enthousiastelingen, want maar liefst 23 medailles hingen aan het eind van de sportieve namiddag om de hals van een ROBA-meisje of ROBA-jongen. Daarmee hielden we onze Leuvense vrienden netjes achter ons (19 = 9x goud, 4x zilver, 6x brons), alsook Pegasus Londerzeel (17 stuks = 8 – 5 – 4), en het trio OEHalle, VAC en RC Tienen, die elk met 11 medailles huiswaarts keerden. HetetHet enthousiaste Molenbeekse team was erg blij met hun 5 medailles (1 – 1 – 3), want daarmee zaten ze op dezelfde score als Kortenberg (0 – 2- 3), en klopten ze ploegen als Dilbeek (0 – 2 – 2), ACP (0 – 2- 1), Sparta Vilvoorde (2 – 1 – 0) en Grimbergen die het met 1 luttele zilveren plak moesten stellen.

Zuiver afgaande op het aantal zeges, en dus ‘gouden’ medailles, moesten we het voor het eerst sinds jaren afleggen tegen een ander team, ja zelfs meteen tegen 3 ploegen. DCLA stond 9 maal op het hoogste schavotje, en het team van Pegasus Londerzeel bleek 8x over de beste papieren te beschikken, en dat vooral op het 1000m-nummer. En ook OEHalle deed het met 6 stuks net eentje beter dan de thuisploeg ROBA, die dus voor alle duidelijkheid wel in de breedte als sterkste team uit de strijd kwam.

Laat ons de knappe ROBA-prestaties even doorlopen, en dat volgens categorie.

                                                       

                                                              Pupillen meisjes

                                               Nora en Marilou schitteren op de 1000m !

           

               Juliette, Nora, Marilou, Lena, Olivia en Marie …   (alle foto’s zijn van Sven, waarvoor dank !)

Op de 60m vlak wisten we 9 meisjes in stelling te brengen, maar alleen Feline Claessens kon met een fraaie besttijd van 9”15 doorstoten naar de finaleronde. Daar zou ze die chrono nog eens netjes overdoen, en een fraaie 5° eindplaats uit de brand weten te slepen. In de reeksen wisten ook Lena Van Campenhout, PR 9”91, en Marie Willems, PR 9”75, hun besttijd aan te scherpen, en zaten daarmee temidden van clubvriendinnen als een Nore Servranckx, 9”56, Anna Mutert, 9”65, en Ella Deckers, 9”91. Ook Fien Bormans, 10”37, Ona Heijlen, 10”39 en Nell Vandebeek, 10”47, zetten hun beste beentje voor, profiterend van het thuisvoordeel.  De net genoemde Anna kwam bij het verspringen met haar 3m63 slechts 3cm tekort voor de bronzen plak, die ze na 2 van de 3 pogingen nog netjes in handen had. Voor persoonlijke bestprestaties in die zandbak konden we bij Nelle Vander Steene, 3m17, en Vive Verrekt terecht, die een 3m45 liet optekenen. Ook aan de hoogspringstand wist Nelle, 1m10 zich te verbeteren, en klopt er ondermeer Kimberly Njeri, 1m00, die we ook al zagen presteren aan de vortexstand, en dat met een PR van 23m18. Feline Vereecken Wanter was aan die stand onze sterkste     jonge dame, met een worp van 27m49 bij haar 2° poging. Op de 60m horden hadden we 8 meisjes aan de startlijn in de reeksen, en maar liefst 4 van hen wisten fraai door te stoten richting de finale. Ella Deckers, PR 12”15, en Kate Croimans, PR 12”68, moesten wel een PR-tijd uit de mouwen schudden om zover te geraken, en ook Nora Vercammen zagen we al schitteren in de reeksen met een besttijd van 11”31.

                                                               Nora, Ona, Ella en Hasse …

                                                                    

                                                                        Anna …

Naast dit trio wist alleen nog Feline Claessens naar de finale door te stoten (net zoals op de 60m vlak), met een tijd van 12”13. Alleen Nora kon in die extra koers nog één extra tandje bijsteken, want met een 11”28-chrono was ze nog 4 honderdsten sneller dan eerder op de dag, en dat leverde haar finaal de zilveren medaille op.  Hasse Peeters en Nore Servranckx  kunnen beter dan onze gemiddelde lezer inschatten wat voor een tijd die 11”28 waard is, daar ze zelf met respectievelijk een 12”82 en 13”89 in de uitslagen van dit hordennummer verschenen.

Toen Nora die zilveren plak ging ophalen, daar aan het met mooie planten versierde erepodium (met dank aan voorzitter Dirk) wist ze al blindelings haar weg, want een 2tal uur voordien was ze daar ook al reeds gepasseerd, na haar fraai optreden, 3’40”94, op de 1000m. Ze muisde er, ondanks de warmte, meteen vandoor, maar moest na een kleine 700m toch heel even naar de 2° adem zoeken. Dat bleek haar finaal te lukken, want in de rechte lijn schudde ze voor een 2° maal aan de boom, en niemand kon nog echt een voet tussen de deur steken. Een meisje van Londerzeel werd knap 2° en tot grote tevredenheid van de vele ROBA-supporters zag Marilou Ooms, 3’45”54, haar schitterend wedstrijdverloop beloond met een knappe bronzen medaille. Zus Juliette Ooms, 3’53”73, werd 7°, en tussen de 2 sterke tweelingzusjes in had Lena Van Campenhout, 3’47”21, haar plaatsje puik opgeëist, als 5° in de eindstand.  Onze fraaie 1000m-inbreng werd netjes afgerond door het duo Olivia De Bal, 3’59”07, en Marie Willems, 4’07”62,  die terecht luid werden aangemoedigd door de vele thuissupporters omwille van hun karaktervolle inzet.  Louise Van Asselberghs zag met veel respect haar clubvriendinnen dat loodzware nummer afwerken, en was waarschijnlijk content dat ze vooraf had ingetekend voor het verspringen, 3m28, en het kogelstoten. Op dat werpnummer was ze onze enige vertegenwoordiger, en daar werd ze 7° met een worp van 6m15.

 

                                                                             

                                                  Pupillen Jongens

                                   

                                                          Stan en Seppe …

Onze pupillen meisjes wisten dus 3 medailles binnen te halen, ééntje van iedere kleur, maar dat betekent dat we er nog 20 hebben te gaan. Onze pupillen jongens zouden daar welgeteld 1 medaille aan toevoegen, en het was de immer rustige Seppe Zwyzen die dat voor ons zou klaarspelen. In de kogelring perste hij er bij zijn 2° poging een persoonlijke bestworp van 8m44 uit, en slechts één jongen, aangesloten bij Sparta Vilvoorde deed net … 3 cm beter. Wannes Nijs, eveneens een PR met 6m22, en Lander Talboom, 5m01, waren van dichtbij getuige van Seppe zijn zilveren prestatie. Wannes en Lander zagen we een tweede maal aan een werpstand, meer bepaald met de vortex, en dat leverde hen respectievelijk een 27m10 PR en 19m64 op. Stan Wouters was daar onze sterkste man in het veld, met 38m43, en kwam er een kleine meter tekort voor de bronzen plak. Quinten De Pelsmaeker, 28m27, en Sander Binnemans, PR 25m80, waren net als al de andere werpers ferm aan het puffen daar in die uithoek van de piste. Organisatorisch hadden onze medewerkers alles gedaan wat binnen de mogelijkheden lag, om zoveel mogelijk verkoelende service aan te bieden. Aan iedere stand stonden er 2 tenten, eentje voor de scheidsrechters, en eentje voor de atleten. Alleen aan de discus en de polsstok bleek dit niet nodig, daar er niet al te veel deelnemers waren op die 2 nummers, en dus de jonge atleten mee konden schuilen onder die ene tent. Daarenboven stond er overal een emmer water met een spons erin, zodat iedereen zich tussendoor al even kon ‘opfrissen’.  Neen qua organisatie hebben we uitstekend gescoord, en de vele helpers per stand bleken achteraf gezien geen overbodige luxe, daar de weinige scheidsrechters wel een ondersteunende hand(en) konden gebruiken …

                      

                                                                   Pure luxe voor de scheidsrechters …        

 

Terug naar de pupillen jongens, want ook op de 60m vlak waren we aan het flirten met de 3° plaats. Onze snelle Milas Tordoir had in de serie zijn PR aangescherpt tot een 8”93, en bleek zijn krachten netjes te hebben verdeeld, want in de finale klokte hij af na 8”89, wederom een besttijd dus. De 4° plaats lag op hem te wachten, want met 8”82 mocht een knaap van VAC het bronzen eremetaal gaan afhalen. Ook de reeds genoemde Seppe, 9”69, en Pieter Nulens, 10”69, kozen voor het korte spurtnummer, al voegde Pieter daar nog netjes een 1000m, 4’13”61, aan toe. Tristan Theys was daar onze sterkste man in het veld, met een mooie PR-tijd van 3’29”53. Hiermee hield hij het kwartet Nelles Caluwaerts, 3’37”29,  Wannes Verlaenen, 3’45”19, Eden Pauwels, 3’46”24 en Briek Pauwels, 3’58”90, achter zich. Voor   Briek betekende die chrono een nieuwe PR-tijd.  

Op het hordennummer wist Stan Wouters zich als enige naar de finale te loodsen, maar daar liep het even mis. Geen nood, want in de reeks had hij zijn PR opgekrikt tot een prachtige 11”30. Hij klopte er ondermeer Hendrik Jan Lemmens, 12”55, Sander Binnemans, PR 13”43, en Eden Pauwels, die een 13”47 achter zijn naam kreeg.  Hendrik Jan verbeterde tevens z’n hoogspringrecord tot 1m15, een hoogte die ook Nelles liet optekenen. Op dat nummer was Wannes Verlaenen onze nummero uno, met en PR-hoogte van 1m20, goed voor de 6° plaats. Ook Ides Decuyper, 1m00, maakte er zijn opwachting, nadat we hem eerder op de dag al aan de verspringstand, 3m32, de zon trotseerde. Daar hield hij netjes Quinten De Pelsmaeker, 3m24, achter zich, maar tegen de fraaie 3m83 van Milas Tordoir had hij geen verweer. Voor Milas was dit niet alleen een PR-afstand, maar net als op de 60m vlak strandde hij hier wederom op de minst dankbare … 4° plaats.

 

                                                                                                Miniemen Meisjes

                      

                                                                Nora, goud en zilver …

We zijn al halverwege ons verslag maar qua medailles zitten we nog steeds maar aan het prille begin, want van maar liefst 19 stuks kennen we de eigenaar nog steeds niet. Nu gelukkig komt daar nu snel verandering in, want de miniemen meisjes namen er meteen al 8 voor hun rekening, weliswaar verdeeld over 7 atleten. Onze Nora Wittevrouw was immers niet alleen de primus op de kortste afstand, maar ook op de 150m, 29”39, bleek slechts 1 meisje bij machte om onze Diestse topper voor te blijven.  Die gouden plak op de 80m was er echt eentje om in te lijsten, want ze wist die binnen te halen via een knappe nieuwe PR-tijd van 10”79. Nora zat in die finale trouwens in fraai gezelschap, want ook Ine Servranckx, 4° met 11”06, Margo Joosten, 11”50 PR-tijd in de reeks, en Kato Vrancken, PR 11”61, wisten zich knap te plaatsen voor die finale-run. Vrijwel niets dan glunderende gezichten daar aan die 80m-finishlijn, want het viertal Floor Bormans, 12”58, Mien Moors, 12”68, Fé Boeykens, 12”77, en Lieze Van Kelst, 12”97, liet er in de reeksen een persoonlijke bestprestatie optekenen. Reken daarbij nog de 12”15 van Flore Stas, en de 12”57 van Tess Lemmens, en je weet meteen dat onze clubkleuren fraai werden geëtaleerd daar op dat korte spurtnummer. De net genoemde kato Vrancken zou trouwens op de 150m haar chrono aanscherpen tot een 22”03-tijd. Ook Anna Van Campenhout zagen we strijd leveren op die verlengde spurt, maar van haar onthouden we vooral de mooie PR-sprong van 3m77 in de verspringbak. Floor Bormans, 3m53, en Hanane Adala, 4m04, verbeterden zich eveneens daar in die zandbak, en voor Hanane bleek die fraaie sprong te resulteren in een knappe zilveren medaille ! We zagen deze bijzonder sympathieke jonge dame nog een 2° maal aan het werk, namelijk op de 300m, en daar bleef ze met haar 49”04 maar een zuchtje verwijderd van een 2° medaille, de bronzen in dit geval. Toch bleef dat eremetaal netjes in handen van de organiserende club, want het was de sterke Sien Verlaenen die met een tijd van 48”94 Hanane naar een 4° plaats verwees. Elise Van Esse, 49”40, zag het van zeer nabij gebeuren. Elise, die momenteel atletiek nog combineert met voetbal (op fraai niveau hebben we ons laten vertellen …) wist zich ook te kwalificeren voor de finaleronde van de 60m horden, net als Margot Joosten en Lily Salien. Margot werd er 8°, Elise 5°, en de vinnige Lily bijzonder knap 2°. In de reeks had Lily haar PR al aangescherpt tot een 10”37, en enkele uren later deed ze met 10”27 zelfs nog een fractie bet            

         

                                                                                       Margo en Lily …

‘Wat Lily kan, kan ik ook’ moet Lana Dekeyser gedacht hebben toen ze aan de 1000m startlijn stond, en het scheelde geen haar, of ze schoof nog één niveau hoger op, daar aan het ereschavotje. Stijlrijk lopend bleef ze netjes meedraaien in de kopgroep, om in de laatste bocht richting de finish krachtig toe te slaan. Het werd een triller van jewelste, en pas op de meet wist nog een meisje van Londerzeel haar met een neuslengte te passeren … 3’19”20 tegenover 3’19”22, wat meteen ook een nieuwe PR-tijd is voor onze sterke Diestse dame. Verder in het pak zaten nog Martha Roelens, 3’31”29, en Tess Lemmens, 4’12”32 de hitte te trotseren. ‘geef mij maar veldlopen’ wist Martha ons achteraf nog  te vertellen. Over een half jaar is het zover, beste Martha, en dan meteen als cadet, en dus een langere afstand, wat zeker in haar voordeel zal uitdraaien.

          

               Zilver voor Lana …                                zilver voor Emma …                    zilver voor Hanane …

Wie daar niet meteen zit over te dromen is haar HERA-collega Emma Van Asselberghs, die haar alvast koos voor het kogelstoten en speerwerpen. Om 14u stond ze al in de ring haar kracht te etaleren, en met  2 pogingen boven de 9m, 9m26 als beste, wist ze zich op het podium te hijsen, meerbepaald op de zilveren positie. Daarmee was haar honger blijkbaar nog niet gestild, want ook bij het speerwerpen liet  ze een persoonlijke bestprestatie optekenen, 19m97 om precies te zijn, waarmee ze maar net als vierde buiten het podium viel. Ook onze 1000m-lady Lana verbeterde zich met de speer, 17m48, en hield daarmee Martha, 17m03, voor aan 2° maal achter zich, net als Zoë Croimans, die op 12m60 uitkwam.

Zoë zagen we ook aan het werk in de kogelring, 5m24, maar moest daar het hoofd buigen voor Cilina Vermeylen, 5m52, en Mien Moors, die met 7m11 een PR wist binnen te halen.

Voor een 2° gouden plak bij de miniemen meisjes, wisten we vooraf dat we met Ine Servranckx kans op succes in huis hadden, en deze sympathieke jonge dame loste de verwachtingen geheel in.  Samen met een Nederlands meisje aangesloten bij OEHalle wist ze de 1m35 binnen te halen, alleen maakte onze Ine minder fouten in het opklimmen naar die hoogte. Ook de eerder genoemde Lily, 1m30, en Sien, 1m20, waren van nabij getuigen van de nipte zege van hun clubvriendin.