Verslagen BK Indoor Cad/Schol & AMH-Fys

                                                   7/3/26 : GENT (Belg kamp indoor cad/schol)

                                                    8/3/26 : GENT (Belg kamp AMH-Fys)

 Schitterend optreden van Fien, Ella, Noa en Geike wordt beloond met eremetaal !

                     

                                          Ons ‘gouden’ duo Ella & Fien !  (Fien zelfs ‘dubbele’ score !)

Voorbije weekend was de indoorhal van Gent tweemaal het decor van een Belgische titelstrijd, met op zaterdag de cadetten en scholieren, en 24u later de atleten met een beperking. Op dat 2° kampioenschap konden we rekenen op onze scholiere Geike Aerts, die sinds voorbije nazomer actief is binnen onze kern Betekom, komende van AVZK, net over de provinciegrens. Hier kwam ze terecht in de spurters- & spring-groep van trainer Dirk Wouters, en het klikte meteen. Die samenwerking leverde haar geen windeieren op, want hier in Gent verbeterde ze niet alleen haar eigen besttijd op de 60m en 200m, maar verbeterde ze daarenboven telkens het nationale record in haar ‘beperkingsklasse’. Geike is, zoals eerder al gemeld geboren met een fysieke beperking (halfzijdige verlamming, coördinatiestoornis) en is nu ingedeeld in de z.g.n. T37-klasse, binnen de ‘atleten met een fysieke handicap’, aangeduid met de afkorting AMH-Fys. Op de 60m kende ze een schitterende startfase, en bleef knap technisch doortrekken tot een PR-tijd van 9”85. Ook op de langere spurt, de 200m, leverde Geike puik werk af met een PR-tijd van 32”86, en met beide chrono’s nestelde ze zich meteen in de Belgische recordtabel, voor haar dus binnen de T37-tabellelijst. Onnodig te melden dat onze ROBA-topper, alsook haar ouders, dolblij waren met dit fameus dubbel-optreden… Dit alles proeft naar ‘meer’, tijdens de komende zomermaanden, waar trainer Dirk haar met enthousiasme zal blijven bijstaan. Voor het podiumgebeuren worden een aantal ‘klasse’ samengevoegd (vb T37 +  T38 + T64 wat beenprothese inhoudt …) en voor haar 200m-optreden (zie foto) bleek dit goed voor de zilveren plak … DIKKE PROFICIAT, beste Geike !

            

                                   Geike aan de 200m-startlijn, en achteraf op het erepodium …

Op datzelfde ereschavotje verschenen 24u eerder nog 3 andere club- en leeftijdsgenoten van Geike, en dat voor een totaaloogst van 5x eremetaal. Op zo’n titelstrijd al mogen aanwezig zijn, dus de ‘selectie’ van de bond hebben overleefd, is al fraai op zich, en dan uitgerekend daar tot een bestprestatie komen, ja dan kan je dag al niet meer stuk. In die zin mogen Floris Wouters, PR van 7”86 op de 60m, en Joppe Meers, PR 7”87 op diezelfde afstand, tevreden vol terugblikken op hun optreden hier. Ook Milla Mergaerts, sloot hier haar wintercampagne fraai af met een besttijd van 9’41 op de 60m horden. Wie eveneens stond te glunderen na afloop was onze scholiere Mona Vandeninden, die knap 10° werd op de 400m vlak, en dat met een puike PR-tijd van 59”73, haar eerste duik onder die fameuze 60”-barriere. Het gevoel zat helemaal goed, zei ze achteraf, en ze was ook meteen herstelt van die nochtans pittige inspanning.

Hoe de emotionele gemoedstoestand bij Desmo Dirkx, Rune Happaerts en Tobias Van Sweevelt was na afloop van hun optreden weten we niet met zekerheid, want zij kwamen ditmaal niet tot een PR-resultaat. Tobias liet een 24”40 tijd optekenen op de 200m, en Desmo kreeg een 5m80 ver en 8”98-chrono op de 60m horden op zijn bord. Rune kwam zelfs tot geen eindtijd, want op de 2° horde ging het totaal mis, en dat na een nochtans zeer mooi genomen startfase. Ook Hanne Smit, 2m70 polsstok, Nina Janssens, 9”26 op de 60mH, en Imke Storms, 11m22 kogel, scoorden op eerdere meetings al sneller/verder/hoger dan hier in Gent. Imke kon er zich gelukkig perfect bij neerleggen, zeker gezien de lange uitvalfase door blessurelast.

                                                              

                                                                                              Imke …

Met slechts 8 jongens en 5 meisjes was het ‘kwantitatief’ één van onze zwakste kampioenschappen, maar gelukkig werd dit onder een ‘kwalitatief’ sterk dekentje verstopt, gevormd door het trio Noa D’Hollander, Ella Hauquier en Fien Peeters.  Als deze dames op een titelstrijd verschijnen mag het eremetaal stilaan worden bovengehaald, alleen over de juiste kleur is er nog enige twijfel. Bij Noa is dit zeer vaak het fel blinkende goud, doch ditmaal lag er zilver op haar te wachten, en dat na een 1m60 bij het hoogspringen.

Ze startte vol vertrouwen, en met 2 gelukte eerste pogingen op 1m55 en 1m60 zat ze al direct op die zo voor haar vertrouwde medaillekoers. Finaal werd het al snel een duel met de Henegouwse atlete Lucile Renaux, die net als Noa uit een meerkamp-stal komt. Die wipte bij haar 3° poging over 1m63, iets waar onze eigen ROBA-topper ditmaal niet in slaagde. Een kleine teleurstelling was van het gezicht af te lezen, zeker met de hoogtes van voorbije zomer in gedachte, maar eens het zilver rond de nek hing (zie foto), nam de mooie glimlach het gelukkig snel netjes over … Knap, beste Noa !   

                                      

                                      technisch een ‘juweeltje’ …                               en de beloning …   

Wie ook tevreden huiswaarts keerde was onze HERA-topdame Ella Hauquier.  Steunende op de begeleiding van het trainersduo Theresa en Nathalie voelde ze de voorbije weken aan dat het wel snor zat wat betreft haar fysieke paraatheid, en dat ze vooral gevrijwaard bleef van de blessure-ongemakken die haar voorbije zomer nu en dan aan de kant hielden. Zeker het gevoel dat ze ondanks een iets mindere start in de reeks van de 60m, toch nog met de snelste tijd, 7”72, naar de finale mocht opschuiven gaf haar een mentale boost. In die finale viel alles netjes in de plooi wat resulteerde in een nieuwe besttijd van 7”68, en die bleek een maatje te sterk voor de rest van het deelnemersveld. Rond 13u55 hing de gouden plak dus om haar nek te bengelen, maar uit de bol gaan was er nog niet bij, want om 16u40 moesten de spikes voor een 3° keer aangebonden worden, ditmaal op de 200m. Daar werd ze, mede door het nieuwe reglement wat betreft “reeksindeling/baanindeling’ , in de voorlaatste reeks gezet, dus niet in rechtstreeks duel met haar clubgenote Fien. Ze won die met veel glans en overwicht (3 tienden verschil …) en liet een knappe PR-tijd van 25”08 optekenen. Nu was het bang afwachten wat de clubvriendin uit haar mouwen zou schudden, want ook Fien had natuurlijk niet stilgezeten de uren voordien, en van zuivere ‘frisse benen’,    was ook bij haar geen sprake meer.  Eerder op de dag verbaasde ze zichzelf door in de reeksen met groot overwicht al een PR-tijd van 8”52 te lopen op de 60m horden, en ook in de finale bewees ze dat trainer Inge haar in topvorm had gekregen, netjes op het ‘juiste’ moment. Technisch verliep het als een sneltrein, en de PR-chrono van 8”47 die op het bord verscheen leverde dolle vreugdetaferelen op. Maar ook voor haar was met die 1° gouden plak de werkdag nog niet afgelopen, want net als Ella had ze ook haar zinnen gezet op de 200m. In tegenstelling tot Ella kreeg Fien wel een kwaaie klant voor de voeten geworpen, namelijk de TACT-atlete Lianne Jans, die wel netjes ‘Fris’ aan de start stond, want al haar eieren in het 200m-korfje had gelegd. Het werd dan ook een bijzonder spannend nek-aan-nek-gevecht, waar ook Ella  zo had op gehoopt…, en zelfs aan de meet bleef het een tijdje onduidelijk wie er had gewonnen … finaal kantelde het verdict in ons voordeel, met een 24”71 voor een dolgelukkige Fien, en 24”72 voor haar goede vriendin uit Sint Truiden.  Mooi om zien is dat Fien en Ella die gouden medailles ook echt verdienen, want ze voeren in de nationale ranglijsten van het bijna afgelopen indoorseizoen ook op die 3 nummers (60m voor Ella, 60mH & 200m voor Fien) de koppositie netjes aan… !  Ook Noa staat op diezelfde Belgische jaarranglijst bij het hoogspringen knap op de 2° plaats, achter de kampioene van de club OSGA.  Het spreekt voor zich dat ze komende zaterdag zijn geselecteerd voor de scholieren-interland in het Duitse Dortmund. Daar zullen ze de gele ‘Vlaamse’ kleur gaan verdedigen tegen een team uit Nederland, Wallonië, Luxemburg, en de Duitse regio’s Nedersaksen en Westfalen.  Dikke proficiat, Ella en Fien !

   

  

                  Wat een podium !                        zeer mooie foto van Johnny De Ceulaerde, waarvoor oprechte dank !

 

rudy