Verslagen crossen Herentals & Bornem

                                        18/1/26: Herentals (cross)

                                        18/1/26: Bornem (cross)

                      Yorick geeft visitekaartje af …

                            

                                     Mooie zege in Herentals !     (Sven)

Amper 7 dagen nadat we in Tienen nog doorheen de sneeuw moesten ploeteren, konden we nu al vanuit onze vouwstoel naast de ROBA-tent van het heerlijk lentezonnetje genieten daar in de Kempen,    en ook in Bornem waren de omstandigheden optimaal.  Ondanks de onderlinge concurrentie kwamen beide crossen uit boven de 800 deelnemers, zijnde 847 voor Bornem en 805 voor Herentals. In die gemeente aan de boorden van de Schelde was slechts 2 ROBA actief, zijnde onze speaker Paul Winnepenninckx in de rol van microman, en Robbe Vandamme, die er niet onopgemerkt bleef, wel integendeel. Onze 2° jaar scholier  moest maar om 14u45 lopen en bij aankomst gingen er al velen naar huis met de jongsten van de cross.  Dus zeker geen drukte aan de aankomst en start hoewel deze knal naast elkaar lagen. En het zonnetje deed heel veel deugd, iedereen stond al een 15 min in zijn korte broek en clubtruitje alsof het zomer was. Doet daar een gevarieerd parcours (veel bochten, maar ook een paar lange stukken, droge zanderige ondergrond, maar toch wat water/modder in één van de lussen, en een paar kleine heuveltjes), een zeer gemoedelijke en relaxed sfeertje bij en je had een ideale crossnamiddag.

Robbe nam bij de start resoluut de kop en zou die nooit meer afgeven. In de eerste helft probeerden nog   2 atleten te volgen, maar onze ROBA-topper had alles netjes onder controle. Het tempo werd 4 km lang egaal en strak gehouden en in de laatste ronde werd het resterend ‘restje hoop’ vakkundig de kop ingedrukt door Robbe. Zijn voorsprong was officieel 8 sec, maar in realiteit moet dit eerder om en bij de 15 tot 20” geweest zijn. Onnodig te melden dat dit deugd deed in het koppeke ! Normaal gezien is de cross in Diest nu zijn volgende opdracht. Met 2 overwinningen en een 2de plaats kan hij nu al van een zeer geslaagde winter spreken!  Zijn snelheid stond deze winter al meer dan op punt, dus dit belooft voor deze zomercampagne !

                                    Afbeelding met buitenshuis, persoon, schoeisel, boom

Door AI gegenereerde inhoud is mogelijk onjuist.

                                                                  Knap, beste Robbe !

Trekken we vanuit ‘klein Brabant’ (= regio rond Bornem) verder naar de Antwerpse Kempen, daar in de Netevallei, waar 50 ROBA’s hun opwachting maakten voor de 52° veldloop aldaar in Herentals. Deze cross stond niet op de ROBA-jongerenkalender, maar toch waren er nog 5 pupillen en 2 miniemen komen opdagen, wat natuurlijk kan en mag, zoveel is duidelijk. Alleen is er dan geen garantie op directe begeleiding van een ROBA-jeugdtrainer, alsook de aanwezigheid van de ROBA-tent. Dit laatste was ditmaal wel oké, want voor de andere categorieën was deze cross wel opgenomen in de wedstrijdlijst, vandaar die tent. Die 7 jonge ROBA’s waren Olivia De Bal, 12°, en Ona Heijlen, 20°, bij de 2°j pupillen meisjes, Bent Van der Wildt, 14°, en Cruz Mertens, 22°, bij de jongste miniemen, en het trio Wannes Nijs, 42°, Warre Degraeuwe, 23°, en Mattiz Laerte, 5°, bij de 2° jaars pupillen. Vorige week in Tienen zat deze laatste nog met een verkoudheid te vechten, maar afgaande op zijn mooi optreden hier (meevechten voor de 3° stek) lijkt dat euvel overwonnen.

Wie hier ook met een verkoudheid zat opgescheept, was onze kersverse Vlaams-Brabantse kampioene

Tille Willem.  Een verstopte neus en prikkeling van de bovenste luchtwegen zijn niet bepaald bondgenoten op zo’n snel circuit als dit, zeker daar het er nu 100% droog bij lag, en van ‘recuperatie-zones’ nauwelijks sprake was. Bij de eerste afdaling, na de 1° beklimming hing ze in 4° à 5° positie, en had de Antwerpse kampioene Marit Ramon al een serieus gat geslagen. Tille begreep dat onder deze omstandigheden dit geen haalbare kaart was, en ging zich al snel concentreren om eerst de 2° positie te bemachtigen, en vervolgens die ook veilig te stellen. Ondanks haar niet vlekkeloos medisch bulletin slaagde ze daar toch vrij eenvoudig in, en werd die zilveren positie de hare.

Afbeelding met buitenshuis, boom, tekst, persoon

Door AI gegenereerde inhoud is mogelijk onjuist.

                                                             ditmaal geen bloemstuk voor de mama … (na 3 zeges aldaar, de voorbije jaren)

 

Bij de jongens wist Ferre Weckx een mooie top-10 plaats, net 10°, binnen te halen, mede door een sterke eerste wedstrijdhelft,  alsook sterk slot, in de laatste bergafzone richting finish. Lars Verlaenen van zijn kant liep één van zijn beste koersen binnen deze wintercampagne, wat resulteerde in een 14° eindplaats. Onze derde man in koers Kobe Heijlen kende ditmaal een prima start, en wist lang een mooi tempo vast te houden. Spijtig genoeg geraakte hij wat geïsoleerd, gat voor en achter hem …, en op zulk snel circuit wordt het dan extra lastig. Kobe knokte zich finaal tot op de 25° eindpositie.    

Bij de scholieren meisjes stond onze Gitte Dufresne er moederziel alleen voor om onze kleuren te verdedigen, en of dit nog niet genoeg was viel ze ook nog in de finale ronde. Ze passeerde uiteindelijk de meet als 14°.

              

              Gitte, in de ‘speeltuin-zone’ …   (Sven)                               Kobe, één en al concentratie …   (Sven)

Bij de jongens waren ze gelukkig al met 6 om onze sponsor in de kijker te plaatsen, en dat deden ze met brio. De broer van Gitte, Kwinten Dufresne, schudde nog een sterke laatste ronde uit de mouwen, en liep zodoende als 17°, niet ver achter zijn Diestse clubmakker Daan Laureys, die op positie 16 finishte. Ook bij hem had dat krachten gekost, en vooral in zijn armen voelde die inspanning pittig aan. Vooraan werd er immers van bij het startschot meedogenloos de pees opgelegd, waardoor van enige recuperatie geen sprake was. Zelfs onze beresterke Jomme Swinnen moest 2 koplopers redelijk snel laten gaan, kwestie van zich zelf niet in de vernieling te lopen. Wel had hij via die explosieve start natuurlijk ook zelf een kloof kunnen slaan op de nummer 4 en 5, en op die laatste positie was onze eigen Jarne Rymenants heel sterk aan het uitpakken. Jomme en Jarne hielden oprecht mooi stand, en zouden die 3° en 5° plaats finaal ook mee naar Begijnendijk-Betekom meesleuren. Wie eveneens kan terugblikken op een puik wedstrijdverloop is Liano Verstraete, die als 7° binnenliep, een kleine 22” achter zijn 1 jaar oudere clubmakker, maar anderzijds een halve minuut voor op Kasper Rijnders, die ook 2° jaars is. Pas naar het einde toe moest Kasper wat aan tempo inboeten.

       Afbeelding met buitenshuis, persoon, boom, schoeisel

Door AI gegenereerde inhoud is mogelijk onjuist.     Afbeelding met buitenshuis, persoon, kleding, sport

Door AI gegenereerde inhoud is mogelijk onjuist. 

                                  Jomme & Jarne …                                                      Kwinten & Kasper & Liano …

                                                                                                      (samen met Nico, die snel even kijkt of er geen ‘shortcut’ is …)

                                            

                                                                Knap gedaan, vent !                     (Sven)

Voor we overgaan naar de juniors-seniors-masters toch nog even vermelden dat onze eigen Petra Kerkhofs als 1° vrouw arriveerde in de 1850m-durende veldloop bij de AMH-atleten eerder op de dag.     En die mooie bos bloemen, waarmee ze de rest van de namiddag rondliep, werkte inspirerend bij een aantal van onze betere atleten. Zo zagen we de iedere week beter lopende Joost Jansen mooi 4° worden bij de juniors, en ook onze provinciale kampioen veldlopen bij de W’50’ers, Myriam Juveyns, liet het niet aan haar hart komen en muisde er al snel vandoor in haar koers. Alleen bleek ze 2 ronden verder abrupt overmand door felle draainissen (bloeddrukval ?), en zagen we ze noodgedwongen uitstappen. Zondermeer een frustrerend moment natuurlijk, zeker als je probleemloos naar je 2° zege op weg was, op evenveel weken … Veerle Vandamme, die eveneens fraai bezig was op een 2° positie, kreeg zodoende de zege in de schoot geworpen, en dat voor Diziana Vangoidsenhoven, die al duidelijk beter in haar ritme zat dan in Tienen, en netjes 4° werd. Exact 1 minuut later passeerde Katie Declerck als 5° de meet, voor Ine Middel, 7°, en Rita De Vries, die 8° werd. Echt ‘pijnvrij’ lopen lukt nog niet, zei Rita, en Ine voelde nog de naweeën van een koers de dag voordien, in Waals-Brabant. Helemaal pech kende onze jonge master Kelly Detrez in haar reeks, want gans het onderstel van één van haar spikes kwam geheel los te zitten, en ja, dan kan je het schudden natuurlijk.

         Afbeelding met persoon, buitenshuis, kleding, atleet

Door AI gegenereerde inhoud is mogelijk onjuist.     

                                  Diziana …                                             Katie …                                                           Rita …            (Sven)

                               Afbeelding met persoon, kleding, Menselijk gezicht, buitenshuis

Door AI gegenereerde inhoud is mogelijk onjuist.

                                                           Proficiat, beste Veerle !                             (Sven)

Bij de M-50’ers was het al ROBA wat de klok sloeg, met maar liefst 17 clubgenoten binnen een 50 koppen tellende peloton. Guy de Wachter, zeer knap 2°,  is en blijft onze beste man in koers, met alweer een podiumplaats op zak. Hij stond er niet alleen, want ook de sterk lopende Patrick Van Daele mocht er zijn opwachting maken, op de bronzen positie. Tussen beide heren zit 12 jaar verschil, wat het respect voor onze nog altijd stijlrijke Patrick extra onderstreept.                                                                

                                    

                                                                   Een podium om trots op te zijn …                        (Sven)

Niet alleen Guy en Patrick nestelden zich probleemloos in een top10-positie, maar ook Bart De Nijs, knap 5°, Raf Verhaegen, mooi 8° via een schitterend 2° wedstrijdgedeelte, en Chris Wouters, nog net puik 10°, kunnen trotsvol terugblikken op hun optreden hier, aan de boorden van de Nete. Wouter Verbist, 11°, zat 5” achter zijn Diestse clubmakker, maar zijn ‘neen schuddend gebaar’ even voorbij de finish, verraadde toch een zekere ontgoocheling. 13” later liep Wim Wuyts binnen, en die kon wel leven met zijn 12° plaats. Op de 14° stek zagen we Benny De Roover de meet passeren, en alles in acht genomen, bezorgde hem dat een ‘content’ gevoel. Hij wist ondermeer Marc Vaes, 16°, en Nico De Roeck, 17°, netjes achter zich  te houden. Michel Ocula kwalificeerde zijn 18° positie hier als ‘mijn beste uitslag dit seizoen’, waarbij hij niet alleen zijn pikorde binnen het wekelijkse ROBA-peloton als parameter neemt, maar ook zijn positie ten overstaan van atleten van clubs in de buurt. Pascal Van Ouytsel, 19°, kwam 10” te kort om Michel zijn dag te verknallen, en ook Rudi Strouven, 21°, kon geen roet in het eten strooien van onze militair op rust. Naarmate het seizoen vordert, neemt ook de fysieke paraatheid toe bij Dirk Biscop, hier 25°, en dat mochten Jo Das, 33°, Jan Maus, 42°, en Cyriel Coremans, 45°, aan den lijve ondervinden.

                                       Afbeelding met persoon, buitenshuis, sport, gras

Door AI gegenereerde inhoud is mogelijk onjuist.

                                                     Cyriel …                                              Jo …     (Sven)

Bij de jonge masters hing Kevin De Kerpel in strijd om de 3° podiumplaats, maar finaal moest hij toch in thuisloper Jo Prims zijn meerdere erkennen. Welgeteld 10” kwam hij te kort voor de bronzen plak. Steffan Vanderlinden wist na een sterke koers, met tempovastheid, fraai de 8° positie op te eisen, een eind voor onze 2 andere jongens in het veld, zijnde Koen Degraeuwe, 15° ook goede koers, en Kevin Van Hove, die na 5200m als 25° de finishlijn passeerde.

 

                                                  

                                                                   Kevin …                                                                 Steffan …        (Sven)

                                                          

                                                                Koen …                                                                Kevin …               (Sven) 

 

Het viel op dat hier toch nog redelijk veel toeschouwers aanwezig waren voor de heren seniorskoers gade te slaan, iets wat elders vaak een zeer mager beestje is. Waarschijnlijk zat de aanwezigheid van 2 klinkende namen daar wel voor iets tussen, zijnde Yorick Van De Kerkhove en zijn Duffelse concurrent Tim Van De Velde.  En voor de lokale supporters was het uitkijken naar de sterke fondloper Vincent Bierinckx, die voorbije zomer machtig mooi uit de verf kwam op al de afstanden vanaf de 3000m (8’14”75) tot en met de marathon, waarop hij zich in Valencia verbeterde tot een knappe 2u13’27”-chrono. Kortom geen kleine jongen, maar het mocht allemaal niet baten. Yorick koos resoluut voor een blitzstart, waarop alleen Tim kon of durfde te reageren. En zelfs dat duurde geen volle ronde, want systematisch werd de kloof tussen een vlot lopende Yorick en zijn Duffelse rivaal alsmaar groter. En zeggen dat hij na afloop meldde met enige reserves en twijfels uit te kijken richting zijn volgende opdracht, nu zondag in Hannuit, daar hij nog steeds hinder ondervindt  in de neus- en keelzone, en dat sinds zijn succesrijk optreden in het Nederlandse Soest ,op oudejaarsdag.  Dikke merci’, beste Yorick !                 

                     

                                          Een podium waar iedere crossorganisator meteen zal voor tekenen ….   (Sven)

 

Ook onze 2° man in koers, Diego Van Looy, stelde niet teleur, en wist hier voor ons een fraaie 5° plaats uit de brand te slepen. Tussen de kleppers van bovenstaande foto en hemzelf zat alleen nog thuisloper Kevin Schouvaers, iemand die net als Diego zelf, al bij de M35’ers zou mogen aantreden. Zijn zeer ruime staplengte is Diego’s handelsmerk, en dat gekoppeld aan een erg stabiele ‘tempovastheid’ moet wel resulteren in een puike einduitslag, zeker op dit snel lopende parcours. Vooral op de lange rechte stukken komt zijn kracht uitstralende loopwijze echt tot zijn recht. Kortom een ‘aanwinst’ voor ons, zondermeer !

                                                                                                         

                                                                                        Diego …                       (Sven)

rudy